#32 Maak "This is not a book" helemaal af.

In 2011 kocht ik hem, gewoon spontaan en meteen toen ik hem zag liggen.
Ik heb het over "This Is Not A Book".
Een boek waar je totaal je eigen draai aan kunt geven en helemaal op los kunt gaan.
Elke pagina heeft weer een andere opdracht die je doet tekenen, fotograferen, scheuren, knutselen of andere creatieve (soms destructieve) acties laat begaan.

In de eerste maand was ik lekker enthousiast losgegaan op het boek,  maar daarna verdween het toch vaker in de kast.
Soms deed ik er nog iets mee,  tot ik een tijdje geleden het boekje -voor mijn gevoel-  gewoon af had.
Ik kon er nog wel meer in tekenen, knippen, plakken en wat ik ook maar wilde,  maar wat zou resten was een onooglijke puinzooi die uiteindelijk toch een keer in de kliko zou belanden (maar nooit zonder er foto's van te maken.)

Voor:



Na:

Een jaartje "Day Zero challenge" evalueren: Twee nieuwe doelen (bijna of helemaal) gehaald.

Een jaar geleden stelde ik het lijstje samen,  nadat ik zo baalde dat ik niet was geslaagd voor mijn opleiding  en na het balen een nieuwe positieve impuls wilde geven aan mijn leven.
In een jaar verandert er van alles (lees: een relatie en het is al zover dat we praten over samenwonen) en zo ook de doelen die ik mezelf stel.

Verschillende doelen heb ik gehaald  en sommige doelen (zoals het stoppen met kluiven aan vingers)  hebben tijd nodig.
Ik kluif al minder aan mijn vingers en deze zien er dus ook al stukken beter uit.
Geen wondjes,  maar wel nog een paar velletjes die 'randjes/haakjes'  hebben.

Doel 28  met een poppetje op verschillende plaatsen fotograferen is ook eens een beginnetje aan gemaakt met een poppetje dat ik ergens vond,  maar nu moet ik dat eens hervatten en het doel een leuke draai geven.

Het "geef 5x een ik-zag-dit-en-dacht-aan-jou-cadeautje"  is ruimschoots onderweg met 3x een dergelijk cadeautje te hebben gegeven.

Het autorijden heeft nog een opstart nodig,  hoewel ik eenmaal een rondje heb gereden in de auto van mijn vriend.

42:  Het uitwerken van schetsen heb ik deels gedaan,  maar nog een aantal op de planning voordat ik het doel helemaal heb bereikt.

Nummer 76 kan ook groen,  aangezien ik inderdaad regelmatig 'to-do-lijstjes'  maak om mezelf de dingen die moeten gebeuren ook te laten doen (scheelt vaak in uitstelgedrag of simpelweg vergeten).


En dingen die van de lijst kunnen en vervangen door een nieuw doel:

16 "koop vinyl van 5 gave tracks"    Aangezien ik bemerk dat ik mijn platenspeler niet meer gebruik  en hem al heb proberen te verslijten op marktplaats.

19 "Ga naar Free Your Mind Festival"  is twijfelachtig aangezien het festival dit jaar niet was zoals het geweest is.

20  "Ga naar de platenbeurs in Utrecht" -  Is enerzijds leuk,  anderzijds heb ik onderhand genoeg cd's en platen.  Veel van de cd's liggen te verstoffen en luister ik al zelden,  laat staan als ik er nog meer koop.

22 "Elke dag een portret tekenen" - Heb ik vaak te weinig tijd voor.

55 "Doe mee aan Alpe d'Huzes" - Was een ambitieus doel, maar geen zin meer in (en de organisatie steekt het grootste deel van de opbrengst in eigen zak.)

78 "meer contact met mijn zussen" - Denk ook niet dat deze echt gaat lukken.  Dat zit er bij de tegenpartij niet heel erg in  en ik heb een aantal pogingen gedaan die telkens een beetje op hetzelfde bleven steken:  het blijft bij enkele zinnen uitwisselen en that's it. 

Ook een aantal andere doelen overweeg ik te verwisselen voor iets leukers/beters.

Ga een maand lang voor 23:00 slapen (door de week) vinkje!

Op een doordeweekse dag voor 23u in bed liggen:  een ogenschijnlijk makkelijke, maar toch ook wel eens lastige opgave.
Zeker wanneer er allerlei ideetjes of dingen om te doen klaarliggen.
Een spoedcursus time-managen dus.

Het lukte in één poging  en dat is het vermelden waard.
Op het moment van schrijven heb ik dit een maand volgehouden (op de dagen vrijdag en de beide weekenddagen na dan),  maar ga er nog rustig mee verder.
Nog even schrijven en dan weer mijn nestje in..

Een veel lastigere opgave is de poging om te stoppen met het bijten en knagen aan mijn vingers.
Echt zo'n ingesleten gewoonte, die buiten lelijke vingers ook niet echt smakelijk is als je het iemand ziet doen.
Maar er mee stoppen is lastiger dan met roken stoppen volgens mij, alleen al omdat je je vingers niet even aan de kant kunt leggen.
Maar met het afbouwen van een nicotineverslaving heb ik geen ervaring mee  aangezien ik nooit ben begonnen met roken en dat ook niet van plan ben.

Het 25e doel bereikt: maak mijn gekke plaatsnamenblog af!

Twee jaar geleden startte ik een blog over de vreemdste plaats -en straatnamen.
Dit was een idee van me nadat ik een aantal a4'tjes in een schrift had volgekalkt met alle gekke en mooie geografische aanduidingen die ik maar kon vinden.

Toch lag het project geregeld lang stil,  want ik had andere dingen te doen  of geen zin om weer een uur of meer te besteden aan het typen van verhalen en maken van linkjes naar google maps van en  rondom de plaatsnamen.
Het moest dan ook een uitgebreid overzicht worden,  want er waren al veel stukjes of kleine sites over plaatsnamen te vinden.
Echter dook ik er nog dieper in en kwam met honderden namen waarvan je geregeld denkt "bestaat dit echt!?"

Daarbij leverde het me geregeld een glimlach -of zelfs halve lachstuip op.
Vanavond heb ik een nieuwe banner gemaakt  en nog een paar maffe combinaties bedacht van plaatsjes (zoals een tocht van Au naar Gurk,  of van Wenen naar Lachen).
100% af kan ik de blog nog niet noemen,  want op de één of andere manier blijf ik telkens weer nieuwe dingen tegenkomen die ik weer kan toevoegen.
Echter zijn alle pagina's wel af  en hopelijk wordt het geregeld gevonden en gelezen door mensen (of dieren uit Dieren).

Linkje naar de blog:  http://vreemdbordje.blogspot.nl

Doel 101: Postcrossing

Het allerlaatste (in getal althans, want aan volgorde heb ik niet gedacht) doel op het lijstje is binnen:  doe mee met postcrossing en verstuur minstens 5 kaarten.

Toen ik dit opschreef in juli had ik bij postcrossing een beeld van het opsturen van niet alleen kaartjes, maar ook kleine cadeaus.
Tot ik me er mee bezig ging houden en ontdekte dat het voornamelijk gaat om het versturen van briefkaarten.
Mezelf dus ingeschreven,  een profiel aangemaakt en het eerste adres opgevraagd.
Dit was een meisje in München,  waar ik een kaartje vol informatie over mijn woonplaats naar stuurde.
Ik ontving even later een via internet verstuurde kaart uit Taiwan,  waar de auteur een stukje schreef over een brug in zijn stad.

Ik vervolgde mijn missie en mocht bij de tweede keer een kaart sturen naar Rusland,  naar een voorstad van Moskou.
Zelf ontving ik een kaartje uit India  met daarop een heilig bouwwerk  en een kort verhaal.
Mijn kaarten varieerden vervolgens  qua onderwerp van verhalen over carnaval,  Brabant, mijn woonplaats,  Nederlandse gezegden  en één kaart was geheel gewijd aan fietsen (inclusief de foto op de voorkant.)

De meeste kaarten van de inmiddels 7 ontvangen kaarten kwamen uit China/Taiwan/Hong Kong.
Uiteraard niet vreemd omdat daar een aanzienlijk deel van de mensheid woont.
De leukste vond ik overigens een kaart uit Duitsland, waarbij iemand daar vroeg of ik Wouter Hamel kende.  In een reactie schreef ik terug dat ik toevallig die week naar zijn concert zou gaan.

De landen waar ik zelf kaarten naar mocht sturen waren onder meer Duitsland,  Rusland,  Nederland (Veendam),  Tsjechie, Rusland (2x),  Oekraine en China.
Echter zijn de kaarten naar China en Rusland nog niet aangekomen,  maar zeker China duurt altijd wel lang.  Waarschijnlijk moeten die kaarten daar door 24 instanties worden gecontroleerd  op dingen die tegen de regering zouden kunnen zijn eventueel.

Ik heb nog een paar kaarten liggen die ik binnenkort nog ga sturen,  maar dan hou ik het toch wel weer voor gezien.  Leuk voor even,  maar ik zal geen fanatieke Postcrosser worden.

Update:  later op de dag des schrijven bleek het kaartje naar Rusland aangekomen,  deze had er ruim twee weken over gedaan.

Een paar kaartjes (van mij,  of van anderen):

Bovenste:  naar Duitsland gestuurd,  ontvanger vond hem leuk.
Tweede:  uit India
Derde: De kaart uit Taiwan met de brug.
Vierde:  Kaart uit Duitsland.
Vijfde: nog één kaartje uit Taiwan.

Dauwtrappen en niet in het negatieve hangen.

Vanochtend heb ik (bijna onbewust) doel 61 gedaan:  ga dauwtrappen op zomerdag (of vroege lentedag in dit geval,  waarbij  het ook wel wat op zomer leek).
Vanuit mijn vrienden huis loop je via de graspaden en bossen naar Den Bosch.
Mijn voeten werden lekker nat in het natte ochtendgras,  waar in de schaduw ook nog wat rijp te bespeuren viel.
Geen lange wandeltocht,  maar wel dauwtrappen!

Doel nummertje 71 ga ik proberen wel langer dan een maand vol te houden:
Niet zeuren over mezelf.
Het is een valkuil van mezelf om zo af en toe te vervallen in negatief gemopper over mezelf.
"Ik kan ook niets",  "Wat ben ik dom"  of "ik doe ook alles verkeerd".
De laatste keer dat ik echt door bleef mopperen was toen ik een cake in de soep liet lopen bij mijn vriend.
Dat was ruim een maand geleden  en ook het sein om nu eens goed op te letten  dat ik niet weer zo zou gaan mopperen.
In die maand lukte dit goed,  wanneer er iets niet goed ging mopperde ik af en toe wel,  maar bleef er niet in doorgaan.  Dan was het even "oh wat stom"  of een andere mopper,  maar niet dat ik er op een (voor mezelf  en anderen) vervelende manier op door bleef gaan.
Volhouden jongen!

69 en 86 kunnen ook doorgehaald.

Twee doelen zijn er de afgelopen tijd in vervulling gegaan:

Nu heb ik niet precies bijgehouden of het tienmaal was, maar het viel me wel op dat ik sinds lange tijd wanneer ik me ergerde, opwond of boos ergens om maakte dat ik in veel gevallen niet meer hard met een deur gooide,  ergens tegenaan sloeg of een voorwerp door een ruimte slingerde.
Soms gingen hierdoor dingen stuk  en dat is nu al sinds (ik denk) het voorjaar van vorig jaar al niet meer voorgekomen.
Een positieve mijlpaal pour moi,  want het is wel fijn om zo nu en dan je frustratie of agressie te botvieren,  maar achteraf balen dat je iets hebt gesloopt maakt het er ook niet positiever op.

Het andere doel  was een van vele experimentjes:  het kijken of ik eens een hele dag niets zou laten vallen.
Niet dat ik een kluns ben die continu aan het rapen is en scherven bijeen moet vegen, maar toch laat ik geregeld iets vallen  en met mij ook de meeste mensen om me heen,  al is het maar een schilletje of een klein papiertje.

Het duurde een aantal dagen (zeg maar weken) voordat het me lukte,  want elke dag was er wel een stom, half verloren, onbewaakte momentje waarbij ik dan bijvoorbeeld een stukje papier liet glippen of net tegen een tube tandpasta aanstootte die daarmee besloot om de horizontale houding aan te nemen.
Op de bewuste dag lukte het me om dus een hele dag alles netjes in de hand te houden.
Dit werd een aantal dagen dan wel gecompenseerd toen ik bijna alles liet vallen.

Concert van Wouter Hamel: 14 en 15 in een klap!

Tijdens sinterklaas kochten mijn vriend en ik een aantal cadeautjes voor elkaar.
Stom toevallig dachten we allebei hetzelfde:  laat ik twee kaartjes voor Wouter Hamel kopen!
Gelukkig kocht ik ze voor 31 januari in Helmond,  terwijl mijn vriend (Wouter, dus ook al zoiets toevalligs) ze kocht voor 21 februari in Waalwijk.

Voor mij geen straf,  omdat ik na een concert in 2009 en een nieuwjaarsconcert vorig jaar wel wist dat Wouter Hamel nooit verveelt.
Voor hem wel de vraag of hij het leuk genoeg zou gaan vinden,  maar dat we beide sowieso van zijn verschijning zouden genieten was al een zekerheid.
In het Speelhuis zaten we ook helemaal vooraan,  bovenop de actie.
Wouter (Hamel in dit geval)  begon te zingen en ik genoot opnieuw van zijn prachtige stem,  zijn enthousiasme en het soms compleet opgaan in de muziek.
Veel nummers van zijn aankomende album passeerden de revu  en ik kan zeggen dat dit waarschijnlijk een geweldig album gaat worden!
Het zomerse en vrolijke "Sunny Days",  "Double Dutch", zijn aankomende single "Lights" en nog veel meer leuks.
Daarnaast zong hij ook een hele mooie versie van "See You Once Again"  en mijn vriend was erg te spreken over zijn oudere nummer "In Between"  en het nieuwe "Double Dutch".
Ook kwamen onder meer Girls In The City,  When Morning Comes,  Nobody's Tune en een gave stevige variant van Don't Ask aan bod.

Na afloop hoefden we niet lang te wachten voordat Wouter in de foyer verscheen om handtekeningen uit te delen.
Ik heb hem alle cd's (hoesjes/of het boekje) die ik had gegeven om te signeren,  waarop Wouter zei "ik ga er even voor zitten",  aangezien hij plots vier artikelen kon signeren.
Ondertussen vroeg ik ook aan hem of hij de live-versie van See You Once Again ook op zijn nieuwe album ging zetten omdat ik deze echt geweldig vond.
Wouter antwoordde hierop dat hij er wel aan dacht om op het album een live-track te zetten,  dus wie weet. .
Om het af te sluiten zijn Wouter en "mijn" Wouter  samen op de foto gegaan  en daarnaast nog een foto met z'n drieën.
Ik merkte wel dat ik stond te trillen! 

Op het verlanglijstje staat in elk geval het nieuwe album van Wouter. 
Zal ik daarna opnieuw (oh wat erg) naar een concertje moeten om het te laten signeren.




Overigens ben ik ook begonnen met postcrossing,  waarbij ik een kaart naar München en Rusland heb gestuurd,  terwijl ik er een uit India en Taiwan heb ontvangen!
Hoe dat verder verliep:  wordt vervolgd!

Na een half jaar: hoe staat het ervoor?

Nu ik een half jaar heb laten verstrijken van de 1001 dagen waarin ik zoveel mogelijk doelen wil halen,  maak ik een balans op.

Met het niet mopperen op het weer (simpelweg vergeten te mopperen wellicht op sommige regenachtige maar drukke dagen),  een keertje uitbundig zwaaien naar onbekende mensen in de trein  en het vaker luisteren naar de adviezen en tips van anderen  heb ik ondertussen weer een drietal doelen groen kunnen kleuren.
Vooral het luisteren naar adviezen is goed,  want het helpt me verder dan telkens mijn eigen plannetje willen trekken.

In een half jaar heb ik 16 doelen gehaald  en ben bezig met een aantal doelen.
Postcrossing bijvoorbeeld,  waarbij ik een dezer dagen een kaart naar iemand uit München ga sturen.
Nog geen verre bestemming,  maar wel leuk om mee te beginnen.
Ik ben vooral heel benieuwd naar wat voor kaartjes ik ga krijgen  uit verre of minder verre oorden.

Er is een doel misgegaan:  het lukte me niet meer om de opleiding af te ronden.

Enfin:  84 doelen om nog te bewerkstelligen tot maart 2016.